Het ongelijk van de inkoper

Iedereen kijkt anders tegen bepaalde zaken aan. In dit geval de inkoper ook.


Inkopers snappen er niks van. Inkopers doen alsof zij de relatie met leveranciers heel belangrijk vinden. Het bestaansrecht van een inkoper hangt echter simpelweg af van de hoogte van gerealiseerde besparingen. Daarom dwingt hij een leverancier te leveren tegen lage marges en dus concessies te doen aan de kwaliteit.

Het is tegenwoordig schering en inslag. Je hebt als bedrijf al jaren een goede relatie met je klant. Je kent elkaar goed, weet wat de klant nodig heeft en hoe hij graag bediend wilt worden. De relatie is gebouwd op wederzijds respect en begrip. De organisatie van de klant groeit, professionaliseert en bureaucratiseert. En dan komt op een dag het onvermijdelijke telefoontje: “De afdeling Inkoop wil een aanbestedingsprocedure op gaan starten voor jullie dienstverlening”. Lezers die werken bij een interim-bureau zal dit helaas bekend voorkomen. Lezers in heel veel andere branches waarschijnlijk ook…

Vervolgens ontstaat een proces waar de oorspronkelijke balans in de relatie volledig verstoord wordt. De inkoper schrijft een nota waarin precies is omschreven welke verplichtingen de leverancier heeft en welke rechten de klant heeft. Vervolgens komt er een veel te hoge inschatting van het aantal opdrachten per jaar en de vraag voor welke prijs je de dienstverlening wilt aanbieden. Tot slot volgt dan een lijst met alle eisen waarop uiteindelijk de leverancierskeuze wordt bepaald.

Tja, en daar sta je dan met je jarenlange duurzame relatie. Niet meedoen is natuurlijk geen optie. Dus je gaat aan de slag met allerlei formulieren, uittreksels KvK, jaarrekeningen, ISO certificaten, tarieflijsten, etc. etc. Keurig op tijd lever je alle stukken in  en in spanning wacht je af. In een gesprek met de afdeling Inkoop krijg je de mogelijkheid om de aanbieding verder toe te lichten. Dus na een uitstekende voorbereiding ga je vol goede moed naar de afspraak. Daar blijkt het helemaal niet te gaan over je personeelsbeleid, studiebudget of over je financiële toestand, maar gewoon doodordinair over de prijs. Doe nog een keer de kaasschaaf over de tarieven en je mag mee blijven doen.

Is dat erg? Nee. Is dat onbegrijpelijk? Nee. Frustrerend? Jazeker. Het is helemaal niet erg om goed naar je kosten te kijken. Ik snap als eerste dat je probeert te bezuinigen waar dat kan. Maar waarom moet ik dan eerst een ordner vol met documenten aanleveren? Mijn grootste frustratie ontstaat bij het idee dat bij dienstverlening (Interim, Werving, Advies) de prijs belangrijker kan zijn dan de kwaliteit. In dat geval moeten we HighQ omvormen naar een uitzendbureau in plaats van een kwalitatief hoogwaardige dienstverlener.

Prijs is dus belangrijker dan kwaliteit. Maar dat kun je de inkoper niet kwalijk nemen, zij voeren gewoon hun werk uit. Wie ben ik dan om onze klanten ongelijk te geven? Uiteindelijk is er dus maar één juiste conclusie: Ron Molenaar snapt er niks van.

Wilt u reageren op dit artikel? Plaats hieronder uw reactie.

Klik hier om naar de homepagina van HighQ te gaan.

De schrijver

Ron Molenaar

Ron Molenaar is financieel directeur van HighQ.  Hij is register-accountant en heeft als accountant en interim manager veel kennis opgedaan op het gebied van accountancy, financial control, managementinformatie, procesmanagement en business control.

Neem contact op

Recente artikelen van Ron Molenaar

Populair